Cumhuriyet yazarı Barış Terkoğlu, depremle yıkılan Hatay’da tartışma konusu olan üniversite kadrolarını köşesine taşıdı. Bir depremzede, en yüksek ALES puanına sahip olmasına rağmen Mustafa Kemal Üniversitesi’nin açtığı öğretim görevlisi kadrosuna alınmadı. İskenderun Teknik Üniversitesi’nde bir başka kadro açıldı, ancak oranın kadrosuna da yine torpilli başka bir isim alındı. Depremzede, yüksek puanına rağmen açıkta kaldı.
Cumhuriyet yazarı Terkoğlu, adrese teslim üniversite kadrolarının yeni bir örneğini köşesine taşıdı. Terkoğlu’nun yazısının bir bölümü şöyle:
“Depremi en ağır yaşayan Hatay’da, Mustafa Kemal Üniversitesi Uluslararası İlişkiler Bölümü geçen yıl bir öğretim görevlisi ilanı verdi. İlana çok sayıda kişi başvurdu. Önümde eylülde çıkan sonuçlar duruyor.
ALES sınavının yüzde 40’ı, yabancı dil puanının yüzde 60’ı ile bir ön eleme yapılmış. Birinci sıradaki aday, devletin sınavlarında 92.64 ortalama yaparak herkesi geçmiş.
“Herhalde o alınmıştır” diye düşünüyorsanız yanılıyorsunuz!
Listeye giren altı kişiden ikisinin iyi torpili vardı. Bir tanesi bölgedeki eski kaymakamlardan birinin eşiydi. Kendisi, aynı zamanda, bir şehrin valisinin kızıydı. Nitekim kaymakam da sınav günü sınavın olduğu binaya gelmiş, eşi için çeşitli görüşmeler yapmıştı.
Gelgelelim…
Ondan daha büyük torpili olan vardı. Bölgede etkili olan bir milletvekilinin yakını da başvurmuştu.
İki torpil yarıştı. Elbette milletvekili kazandı. Onun yakınına, üniversitenin yazılı sınavında yüksek not verilerek birinci yapıldı. Ve kadroya alındı.
Bunu yapabilmek için sıralamaya birinci giren adaya en düşük notu verdiler. Öyle ki… Bir puan fazla verseler bile o birinci çıkıyordu. Eleyebilmek için ayarlama yapmışlardı.
Depremzedeydi. “Bir torpilim yoksa, çalışsam da bir kadroya giremeyeceğim” diye isyan etti tabii.
Bu kadar değil…
İsyan eden biri daha vardı: Kaymakamın eşi. Onun ne eksiği vardı da alınmamıştı. Bir çözüm bulundu. Tabii sınavla, liyakatla, eşit şartlarla değil.
Aynı şehirdeki İskenderun Teknik Üniversitesi’nde (İSTE) yeni bir ilan açıldı. 31 Aralık tarihli ilanda, üniversitenin dış ilişkiler koordinatörlüğünde görevlendirilmek üzere, öğretim görevlisi kadrosu alınacaktı.
Bu kez adres yerini tam bulsun istendi. Kadro, “cuk” diye oturacak şekilde tarif edildi: “Lisans eğitimini Amerikan kültürü ve edebiyatı veya İngiliz dili ve edebiyatı alanlarının birinde tamamlamış olmak, (…) belgelendirmek kaydıyla yüksek lisans sonrası en az üç yıl ilgili alanda yükseköğretim kurumlarında mesleki tecrübeye sahip olmak ve (…) yabancı dil sınavlarından en az 95 puan almış olmak.”
Bakıyorum…
Üniversite, benzer kadrolar için o ana kadar “İngilizce öğretmenliği, İngiliz dili eğitimi, İngilizce mütercim ve tercümanlık, İngiliz dili ve edebiyatı, İngiliz dilbilimi veya uluslararası ilişkiler lisans programlarından mezun olmak” kriteri belirlerken, yabancı dil puanını 85-90 seviyesinde tutarken, bir anda o günkü ilanda aradığı özellikler daraltılmış. Bu kadar değil… Aynı ay bölgedeki iki ayrı devlet üniversitesinin benzer kadroya ilişkin açtığı ilanı inceliyorum. Onlar da dediğim biçimde ilan vermişler.
Gelgelelim…
İş İskenderun Teknik Üniversitesi’nin o günkü ilanına gelince tablo değişmiş. Tam kazanacak adaya göre bölüm ve yabancı dil puanı yazılmış.
Nitekim, 21 Ocak’ta ön eleme sonuçları yayımlandı. Kadroya başvurma şartını sağlayan, başvurabilen, doğal olarak da ön elemeyi geçen tek bir isim var: Kaymakamın eşi! Başka kimse bu kadroya girmeyi aklından bile geçirememiş.
Kendinizi Hatay’da yaşayan depremzedenin yerine koyun. Yakınlarınızı, evinizi, eşyanızı kaybetmişsiniz. Güvendiğiniz bir tek devlet var. O devlet hâlâ yaşamakta ısrar ettiğiniz şehrin üniversitesinde kadro açıyor. Sınavlara girip adaylar arasında birinci oluyorsunuz. Torpiliniz yok diye eleniyorsunuz. İki torpilliden biri sizin yerinize alınırken, öbürü için özel kadro açılıp başvurmanız bile engelleniyor. Siz bu şehirde yaraların sarılacağına inanır mısınız?”
