Tanıtım günlerinde şehir dışından gelen öğrencilere yurt vaadi sunulduğu belirtilirken, en az 600 öğrencinin yurtlara yerleştirilmediği öğrenildi. İstanbul’da kalacak yeri olmadığını ve kendine yurt çıkmadığını söyleyen bir öğrenci, “Annem ile birlikte asgari ücretle çalışarak evi geçindiriyoruz. Ya yurt çıkana kadar sokakta yatacağım ya da okulu dondurup evime döneceğim” diye konuştu.
Rektörün seçimle gelmesi için akademisyenlerin eylemlerini sürdürdüğü Boğaziçi Üniversitesi, bu kez de öğrencilerin barınamama sorunuyla gündeme geldi. Yaklaşık 1300 öğrencinin yurt başvurusu yaptığı tahmin edilirken, bunlardan 600 ila 800’ünün açıkta kaldığı, 550’sinin yurtlara yerleştirildiği öğrenildi. Sosyal medyada #bogazicibarinamiyor etiketiyle seslerini duyurmaya çalışan öğrencilerden biri, yurt yetkililerinin konuyla ilgili olarak “kontenjan sorunu nedeniyle yapabilecek bir şey yok” dediğini aktardı.
Rektörlükle görüşmeye çalışan öğrencilerin yanıt alamadığı öğrenilirken, T24’e bilgi veren öğrenci, “Boğaziçi yurtlar müdürlüğü tarafından açıkça listeler paylaşılmadığından sayımızı bilemiyoruz. Bazı kişiler bu seneki yapılan ‘gizli yerleştirme sonucu açıklaması’ prosedürünün var olan torpil vakalarını gizlemek için olduğunu düşünüyor. Ayrıca Boğaziçi yurtlar websitesinde yurt başvurularının değerlendirilmesi sırasında maddi durumun gözetileceği yazıyor. Ancak sosyo-ekonomik durumları iyi olan arkadaşlarımıza yurt çıkarken, sosyo-ekonomik durumları sıkıntılı olan arkadaşlarımıza yurt çıkmaması gerçekten can sıkıcı” diye konuştu.
“İstanbul’da kalacak yerim yok, yurdu dondurabilirim”
Yurt çıkmamasıyla zor durumda kaldığını anlatan öğrenci, şu ifadeleri kullandı:
“İstanbul’da kalacak yerim yok. Bana, ‘durumu iyi olmayan öğrencilere yurt çıkıyor, sana da çıkacak’ denilmişti. Yurdun bana çıkmaması şaşırtıcı. Babam çalışmıyor, annem ve ben asgari ücretle çalışarak evi geçindirmeye çalışıyoruz. Bir restoranda günde 12 saat çalışıyorum. Şu an özel yurtların ücretleri ateş pahası. İstanbul’daki ev kiralarının durumunu herkes biliyor. Benim bu fiyatları karşılayabilecek maddi durumum yok. Ya yurt çıkana kadar sokakta yatacağım ya da okulu dondurup evime döneceğim. Yıllarca ülkenin en prestijli okulunu kazanmayı hayal ederek gece gündüz çalışmıştım. Şimdi nerede kalacağımı ben de bilmiyorum.”
