The Atlantic’in haberine göre, sahil kumullarında, ormanlık alanlarda ya da Avrupa’nın kentlerinde görülebilen grove salyangozları (Cepaea nemoralis) kabuklarında daha çok mercan pembesi, limon sarısı ve kızıl kahverengi gibi renkler taşıyor.
Zaman içinde, yüksek yapılar, beton ve asfalt ile donatılan Avrupa kentlerinde salyangozlar da hala yaygın ve her yerde bulunmalarına karşın, yaşayabilmek için renk değiştiriyorlar.
Hollanda’da yürütülen sivil-bilim projesinin sonuçlarına göre; açık renkli salyangozlar, kentsel alanlarda daha yaygın bulunmaya başladı.
Araştırmacılar, sarı kabuklar daha fazla güneş ışığını yansıtarak salyangozlara soğuk kalmada yardım ettiği için, bunun kentsel-ısı-adası etkilerinin bir sonucu olduğunu düşünüyor.
Niels Kerstes, 2017’de Hollanda’da bir doğal tarih müzesi olan Naturalis Biyoçeşitlilik Merkezi’nde yardımcı yazarlarıyla birlikte SnailSnap isimli bir Android uygulaması geliştirdi ve bu uygulamayı müze ve yumuşakçalar sınıfına ilgi duyanların kurduğu sosyal medya gruplarında tanıttılar.
Bu uygulama bir çok insan tarafından indirildi ve farklı salyangozların binlerce fotoğrafı bu uygulama aracılığıyla araştırmacılara gönderildi.
Sonuç olarak araştırma ekibi, çiftlik alanlarından, ormanlık alanlardan, kentteki parklar gibi yeşil ve yerleşim ya da sanayi alanları gibi gri alanlardan toplanan salyangozlar verilerinin karşılaştırmasını yaptılar. Yeşil ve gri olan kent alanlarından her ikisinde de daha fazla sarı renkli salyangozlar bulundu.
Kerstes ve yardımcı yazarları, ağaçlık alanların azlığı ve daha fazla radyasyon emen asfalt gibi malzemelerin kentlerde fazlaca bulunması nedeniyle, genel olarak çevrelerinden daha sıcak olan kentlerdeki salyangozların soğuk kalabilmek için daha açık renklere doğru evrimleşiyor.
