Ermeni eczacı Caroline Camgöz, Van’daki eczanesindeki ilaçlara 2006’da el konulmasından sonra hukuk mücadelesi başlattı.
İstanbul Üniversitesi (İÜ) Eczacılık Fakültesi’ni 1979’dan bitiren Ermeni Caroline Camgöz, 43 yıllık eczacılık hayatının 22 yılını eczacılık ruhsatı verilmediği gerekçesiyle işsiz geçirdi. Daha öğrencilik yıllarında İstanbul’da silahlı saldırıya uğradı. Kars’ta eczacılık yapmak istedi ama JİTEM tarafından kaçırıldı ve günlerce bilmediği bir yerde işkenceye maruz kaldı, gözleri kapalı biçimde Erzurum’un bir sokağına bırakıldı.
Anf News‘in haberine göre; Sivas’ın Divriği ilçesinde eczane açtı ama bu defa da “Örgüte lojistik destek temin etmek” suçlamasıyla gözaltına alındı, yargılandı. Antalya’ya gitti, orada da gözaltı ve baskılarla karşılaşınca 1996’da Bitlis’in Hizan ilçesine geldi ama orada da çalışma ruhsatı verilmedi. Caroline Camgöz’ün son durağı ise Van oldu. Camgöz yaşadıklarını anlatırken, “Ermeni olduğum için 40 yıl boyunca tüm haklarım elimden alındı” dedi.
NAYLON MAHKEME VE MAHKUMİYET
67 yaşındaki Camgöz, Van 38. Bölge Eczacılar Odası’nın onayıyla Bahçesaray’da eczane açtığını belirterek, şöyle devam etti: “Bir gün yüzbaşı, korucu, başçavuş, doktor, sağlık memurları eczanemin kapısını uzun namlulu silahlarla vura vura açtılar. Herhangi bir sayım yapmadan eczanedeki tüm ilaçlarımı kolilere doldurup götürdüler. Tam bir ticari alan müsaderesi. Benim adımın olmadığı bir mahkeme kararı var. İzzettin Yayla’ya ait bakkal dükkanında ilaç satışı yapıldığına dair ihbar neticesinde, ibaresi yer alıyor.
Bu yasa dışılığı, içişleri Bakanlığına ve Sağlık Bakanlığına bildirdim. Arama kararı veren hakim ve savcı için HSYK’ya başvurdum. Sanki ben bir suç işlemişim gibi kendi yaptıkları, imzaladıkları, şikayetçisi oldukları, savcısı, hakimi oldukları bir dava düzenlediler. Yargılandım, 18 sene hapis cezasına çarptırıldım, cezaevine girdim. Kararın infazından sonra ortaya çıktı ki yetkisiz mahkemeler tarafından yargılanmışım. Ceza infaz edilmiş, sonra sanki hak arayışımla dalga geçer gibi bir karar alıyorlar. Kim bana kaybolan yıllarımı geri verecek?”
‘DEVLET İÇİN POTANSİYEL SUÇLUYUM’
Hizan ilçesinde 1996’da eczane açmak için Bitlis Eczacılar Odası’na başvurduğunu ama başvuru dosyasının orada kaybedildiğini ve “Sizin böyle bir başvurunuz olmadı” denildiğini söyleyen Camgöz, şöyle devam etti: “Gece ikametgahımın kapıları tekmelendi. O dönemde Bitlis’te insanlar katlediliyordu. Yargıtay’a başvurduktan sonra çalışma ruhsatımı aldım, 1998’de iptal edildi, 2008’de yeniden verildi, sonra tekrar 2015’te iptal edildi. İşkence dolu, saldırgan bu kararları kökenime yönelik bir ayrımcılık olarak görüyorum. Sistemli, bilinçli bir takiptir bu.
Gittiğim her yerde o şehirden ayrılmak zorunda bırakıldım, ayrımcılığa maruz kaldım. Farklı etnik yapıdan birçok arkadaşım katledildi, bana da İstanbul’da kurşun sıkıldı, silahlı saldırıya maruz bırakıldım. Kars’ta eczacılık yaparken kaçırıldım ve üç gün boyunca sorgulandım. Gözümü açtığımda Erzurum’un bir caddesindeydim. Sivas’ta gözaltına alındım ve bir örgüte lojistik sağlamak iddiasıyla suçlandım. Antalya’da eczacılık yaptığımda yine gözaltına alındım ve tehdit edildim. Hizan’da ‘terör örgütü üyesi olmak’ iddiasıyla gözaltına alındım. Kafalarında benim potansiyel suçlu olduğuma dair bir algı var. Bir iftira atarız, gerisi gelir diye düşündüler hep.”
