Son olarak Hazine ve Maliye Bakanı Berat Albayrak, sanayi üretim verisiyle ilgili, “OECD’de 1, dünyada 2’nciyiz! Ağustosta sanayi üretimi yıllık yüzde 10,4; perakende satış hacmi yüzde 5,8 artarken sektörel ciro endeksi ise yıllık yüzde 23,5 yükseldi. İhracat treninin başına üretim lokomotifini getirerek istikrar ve verimlilik vagonlarını milli ekonomi raylarına oturtuyoruz” ifadeleriyle pembe bir tablo çizdi.
Buna karşın, Karar Gazetesi yazarı ve ekonomist İbrahim Kahveci, 14 Ekim tarihli yazısında, kamu kadrolarının ve AKP’nin önde gelenlerinin refah içindeki yaşamlarına karşın toplumda büyük bir ekonomik buhran yaşandığını belirtti.
Devletin topladığı verginin emekli ve memur maaşına yetmeyecek noktaya geldiğine dikkat çeken Kahveci, “Böyle bir ülke yönetimi olmaz” uyarısında bulundu.
“Ülkede kazanılan her kuruş adeta yok ediliyor. Hazine Garantili Müteahhitlere paraları tıkır tıkır ödeniyor ama Millete gelince, ‘mümin fakirliğe sabreder’ deniliyor” tepkisini gösteren Kahveci, “Yatırımlar ülke kazancına göre mi yoksa bir avuç müteahhit kazancına göre mi şekilleniyor? Bu çok ciddi paradokstur” eleştirisini yöneltti.
Kahveci yazısını şu ifadelerle sürdürdü:
“Silvan’da sulama barajı bir türlü bitmezken, aklını Kanal İstanbul’a vermek ne ifade ediyordur? Acaba Ülkemizin başka zaruri yatırımları ne durumdadır?
Ekonomi bir bütündür. Sermaye verimli kullanılmaz ise yatırımlar da aslında birer bataklık haline gelir.
Ülke iyi yönetilmezse de bizim kaybımızdan daha çok evlatlarımız ve torunlarımız kaybedecek demektir.
Bakınız geldiğimiz nokta önemlidir: Devletin topladığı vergi emekli ve memura yetmeyecek noktaya geliyor. 2021 yılında 920 milyar lira vergi toplamayı hedefliyor ama bu paranın da 800 milyar lirası emekli ve memur maaşlarına gidecek.
Böyle bir ülke yönetimi olamaz.
Bu tablo bize gelecek beklentimizin olmayacağını net şekilde gösteriyor. Çalışmak ve kazanmak artık çok zor. Siyasi kanallarla kazanmak nerede ise tek yol haline geldi.
Bakınız son günlerde sosyal medyada sıkça tartışılan bir mesele var: Sınıfsal değişim imkanı..
Bu nedir? Mesela bir köyde yokluk içerisinde bir devlet okulunda okuyorsunuz. Ama çok çalışarak eğitim hayatınız bittiğinde çok iyi bir makam ve maddi imkanlar elde edebilirsiniz. İşte bu imkanları kazanma yollarına sınıfsal değişim yolları diyoruz.
Acaba bugün Türkiye’de siyaset dışında bu imkanlar herkese ne kadar açık? Mesela Banka Yönetim Kurulu için eğitim mi şart; yoksa siyasete yakınlık mı?”
